Wijn aan het uitbodemen?

Introductie

Rood bij een biefstukje, wit bij vis, champagne met Oud & Nieuw? Dat is traditionele shit. Wijn in een gespreide beleggingsportefeuille, dat is geen traditioneel advies.

Zoals sommige rode wijn een alternatief is voor bepaalde vis en champagne naast aardbeien ook heel goed met marsepein kan, is investeren in wijn een alternatief voor opdrinken.

Afgelopen 3 jaar is het genoegen van investeren in wijn wel wat afgenomen. Gemiddeld zijn de prijzen van topwijnen tussen de 10% en 30% gedaald.

In welke fase bevinden we ons nu als wijnbelegger? Er zijn veel factoren die de prijzen hebben beïnvloed en kunnen beïnvloeden: koopkracht in Azië, koopkracht in de Verenigde Staten, rentebewegingen, de US Dollar, en sinds 2025 de tarievenoorlog. Vergeet overigens ook de opkomst van non-alcoholische alternatieven niet. Er is denk ik ook een allocatie effect. Aandelenbeleggingen en goud hebben het de laatste 3 jaar juist geweldig gedaan. 

Wijn is een schaarste product. De hoeveelheid beschikbare te beleggen wijn neemt af met de tijd. Een complexe wijn wordt mooier naarmate de tijd vordert maar zo'n begeerlijke bewaarwijn wordt wel gedronken. Een hele goede bewaarwijn wordt daarom duurder naarmate hij ouder wordt. Niet tot in de eeuwigheid maar sommige wijnen kunnen eenvoudig ruim 40 jaar oud worden en fenomenaal smaken. Is de automatisch toenemende schaarste dan de factor die de andere factoren overbodig maakt? Dat niet, maar het is wel een kenmerkende en belangrijke factor en een reddingsboei. We hebben vermoedelijk de ergste prijsdalingen gezien en er is aanleiding om iets optimistischer te worden.

Ontwikkelingen

Volgens Liv-ex, een dataplatform en de B-to-B beurs voor de handel in topwijnen, bewogen handelsprijzen van de beste kwaliteitswijnen in 2025 richting geloofwaardige evenwichtsniveaus. De liquiditeit keerde aanwijsbaar terug, na een correctie van twee jaar. Bij wijn zijn deze ontwikkelingen cruciaal. De Liv-ex 1000, de brede wijn index heeft de afgelopen twee decennia een sterk lange termijn rendement laten zien, terwijl het beleggers er ook aan herinnert dat de ontwikkeling van topwijnen cyclisch is, vooral na periodes van uitzonderlijk snelle waardestijgingen. 

Tegen die achtergrond begon 2025 met een markt die behoorlijk was gecorrigeerd. Waarderingen van veel toonaangevende namen leken aan het einde van afgelopen jaar alweer realistischer dan in de vorige cyclus. Het vertrouwen bleef en blijft nog broos.

Onzekerheid rond tarieven stak vanaf Liberation Day op 2 april weer de kop op en drukte de bereidheid om in te kopen. De Bordeaux En Primeur campagne slaagde er niet in het sentiment op de secundaire markt wezenlijk te verbeteren. De nieuwe Bordeaux vielen in een vacuüm als je het mij zou vragen. Het resultaat was een selectieve prijsontwikkeling. Verkopers moesten vaak het bod accepteren in plaats van te wachten tot de vraag het aanbod volgde.

Tot heden wordt elke bubbel in de wijnmarkt gevolgd door een reset, maar nooit helemaal tot de pre-bubbelniveaus. Na elke correctie blijkt een nieuwe groeicyclus vanaf een hoger basisniveau te ontstaan. De laatste cyclus (2020–2025) doorliep een bruisende bubbel en een stevige reset. Als het patroon zich herhaalt, staan we mogelijk aan de vooravond van een nieuwe groeifase. Dit cyclische herstel is een van de redenen waarom topwijnen aantrekkelijk zijn voor lange termijn belegging. Uiteindelijk is er op termijn een opwaartse trend voor het hoogste segment wijnen.

In de tweede helft van 2025 kwam er meer beweging in de markt. De meest liquide benchmarks stopten met dalen en begonnen zich heel voorzichtig te herstellen. De cijfers zijn nog bescheiden, maar lijken wel betekenisvol: in de laatste vier maanden van 2025 stegen de Liv-ex Fine Wine 50 en de de Liv-ex 100 met circa 2,5%, terwijl de Liv-ex 1000 index ongeveer 1% won. Toch bleef de markt nog ruim 25% onder de vorige piek. Noem het een vroege fase van herstel waarin het sentiment geleidelijk verbetert en de prijsvorming betrouwbaarder wordt. Er is een keerpunt in de handel voor topwijnen en dat heeft te maken met een gedragsverandering. Ik moet wel eens denken aan de huizenmarkt. Het duidelijkste signaal is de verbetering van liquiditeit, vooral aan de biedzijde. De bid-offer ratio van Liv-ex steeg, wat zich vertaalde in hogere indices en meer transacties in een bredere groep wijnen.

Volgens een vermogensbeheerder in wijnen, Cult Wines, werd het herstel gedragen door kopers die duidelijke instapmomenten zoeken, bijvoorbeeld voor herbevoorrading door restaurants, hotels, retailers en handelaren. De grotere spelers azen op die lagere waardering. Geografisch viel Hong Kong op, gevolgd door Europa en later de VS. De dalende rente en tot einde van afgelopen jaar meer zekerheid rondom tarieven ondersteunden dit herstel. Die tarieven onzekerheid is op moment van schrijven helaas niet verdwenen (understatement).

De eerste tekenen kwamen van zeer liquide namen. Het artikel waar ik mijn wijsheid vandaan haal, noemt Opus One 2016, Sassicaia 2018, de champagne van Salon 2002 en Chateaux Lafite 2021. Niet elke fles steeg, maar de vraag herstelde zich bij de in de het oog springende labels. Prijzen begonnen zich op iets hogere niveaus te settelen. Wanneer een markt het vertrouwen opnieuw opbouwt, concentreert de handel zich vaak op namen met wereldwijde herkenbaarheid en een betrouwbare prijsbepaling. Handelslijstjes van 2025 onderstrepen dit. Champagne domineerde de ranglijst. De ranglijst laat ook zien dat de vraag zich verbreedt buiten de traditionele regio’s. De aanwezigheid van Rioja wijst op een groeiende interesse. Het bevestigt dat liquiditeit niet alleen voorbehouden is aan klassieke namen uit de Bordeaux en de Bourgogne. Uiteraard moeten de prijsniveaus wel ergens op slaan.

Een aantal veilingen zetten volgens Cult Wines de toon, waarbij ik de volgende twee er uitlicht:

• Christie’s New York realiseerde circa $28,8 miljoen voor The Cellar of William I. Koch, stevige biedingen op oude Bourgogne, grote formaten Bordeaux en zeldzame Champagnes van verschillende vintages.
• Christie’s Hong Kong Luxury Week realiseerde HK$72,9 miljoen voor de Joseph Lau Collection: alles werd verkocht.

Er waren meer topveilingen voor Bordeaux en Bourgogne verzamelingen in 2025. De conclusie is dat de prijsontwikkeling beheerst was. Kopers bleven gevoelig voor waardering, maar de concurrentie keerde terug. Kwaliteit, herkomst en zeldzaamheid kregen weer een betere prijs, en er lijkt een nieuwe lichting verzamelaars uit Azië in opkomst.

Vooruitzichten

Door de afgelopen renteverlagingen van zowel de Fed als de Bank of England werd het klimaat voor topwijnen gunstiger. Historisch is er een sterke correlatie tussen lage of dalende rentes en stijgende 'fine wine' prijzen. 

bron: Cult Wines

Het jaar sloot sterker af dan het begon:

• Tarieven werden verwerkt zonder handel te verstoren.
• Prijzen stabiliseerden.
• Liquiditeit verbeterde, bid-offer spreads werden kleiner.
• Transacties vonden vaker plaats rond of zelfs boven de marktprijs.
• De handel verbreedde zich over regio’s en over verschillende type kopers.

Hoewel het herstel niet lineair zal zijn, zijn er nu meer realistische prijzen, is er betere liquiditeit en is er bredere marktparticipatie. Dit vormt de basis voor een langdurige opleving. Laten we zien wat de prijzen bij de En Primeur campagnes in het eerste kwartaal worden en of een hernieuwd oplaaiende tarievenoorlog geen roet in het eten gooit.

Help, mijn partner…

​Jarenlang zie ik aankondigingen van ‘Help, mijn man is klusser’. Ik ben zelf niet zo’n handige Harry met verbouwen, maar ik weet via via dat je als partner behoorlijk de pineut kan zijn met een overactieve klusser in huis. En dat je als vrouw nog erger de Sjaak kan zijn als het mannetje geen planner is en minder handig is met budget en de finishing touch. Ik ken een gezin dat jarenlang, zomer én winter, in een pipowagen in eigen tuin heeft geleefd omdat het huis een bouwput was. Einde van het liedje: de verbouwing naderde de laatste fase, moeder en kinderen waren al vertrokken.

Vertrokken… ‘Ik vertrek (XL)’. Ook zoiets. Daar ook pijnlijk gedoe met onverklaarbaar bewoonde afbraak, gedoe met vergunningen en Nederlanders die geen woord Roemeens, Tsjechisch of Frans spreken, maar wel mensen uit dat land nodig hebben. Of een camping runnen in je blote snikkel…

‘Eén zo’n programma kijken, dat gaat nog. Maar hoeveel van die programma’s met Voice Over gezwam bestaan er inmiddels? Ik weet natuurlijk ‘B&B vol Liefde’ te noemen. Dat is soms nog om te lachen. Maar moet dat 4 van de 5 werkdagen? Dan heb je nog ‘Bed&Breakfast’ met die oubollige en hese Voice Over. Dat kan echt niet meer. En let op dat deuntje erbij. Dat maakt me pas echt opgefokt.

Wat is dat toch met die reality TV met Voice Over en ‘niets aan de hand deuntjes’ erbij? Kijken naar mensen in het land die iets gewoons doen (vertrekken, verbouwen, iemand versieren). Een paar kennissen op afstand adopteren, meeleven en zelf ook een leven krijgen? Of gewoon hopen dat het mis gaat? 

Kan er Als.U.het.Blieft een format worden bedacht met ‘Help, mijn vrouw kijkt Emo TV’ ?

Dat is er nog niet, dus..daar gaan we weer, met een versnapering naar de werkkamer. Ff kijken of Hélène Hendriks al op de buis is. Of dat andere format waar voetbal slechts bijzaak is.

Nee, ik bedoel niet Rail Away. Mooie Slow TV, met een goede Voice Over. Maar een stoptrein gebleken. Publieke omroep wil er op bezuinigen. Op deze dus wel.

Moeten we vrezen voor AI muziek?

​Woensdag 10 december was er een geinig item bij Eva in het programma: een kersthit creëren met behulp van AI. Eén van de angsten van de muziek makende sector is dat men brodeloos wordt als luisteraars niet meer kunnen horen of een nummer door een mens of door kunstmatige intelligentie is gemaakt.

Mijn stelling is dat de unieke artiest zich nog steeds zal onderscheiden.

Laten we eerst kijken (niet luisteren) waar we nu al circa 70 jaar tegen aanlopen. 

We worden in golfbewegingen overspoeld met middelmatige kopiëen van populaire liedjes. De meest ergerlijke copy-paste nummers zijn rapnummers van o.a. Nederlandse rappers die zich Amerikaanse getto rappers wanen. Zij dreunen een rukverhaal op rijm op en maken een sfeertje dat niet hun leven is, maar wel zo moet overkomen. Waarom zo negatief? Nou, de originele rappers en hiphoppers brachten iets nieuws (vandaar origineel) en dat is te prijzen. Maar een ritme jatten, een sample misbruiken, een laagland zweem eroverheen en een Nederlandse bankrekening in plaats van een Amerikaanse account spekken vind ik geen cultuur. 

De zanger van het Nederlandsche levenslied, ook zo’n drama van knip en plakwerk op een afgesleten onderbuik deuntje. Je zet de TV aan, of je bezoekt niets vermoedend een festival, en ja hoor, je staat naar een melige menigte te loeren die met een volkszanger mee staat te blèren.

En helaas moet ik juist Hazes sr. gebruiken om aan te geven wat ik er matig aan vindt: leen een lekker deuntje uit Frankrijk, bedenk een simpel liefdesverhaal of een drama en pak je rijmwoordenboek. Nu vind ik Hazes overigens vrijwel de enige topper in dit genre. Wat moet je met F. Duits, W. Kroes en het gele zwembroekje? Of een jongere garde met plakplaatjes. Of een jongere generatie met zielig gezicht (een engelbewaarder.. nou laat maar). 

Zouden zij beter een kopie van het gemiddelde genre kunnen creëren dan AI? Natuurlijk niet. De deuntjes hebben allen dezelfde stijl want de kassa moet rinkelen, want het publiek, de massa moet in beweging komen. Als je ziet dat Vandaag Inside in no time de zaal in polonaise had met dat debiele “Koekkoek” dan weet je dat zo’n ‘kraker’ te programmeren is. Niets origineels, geen kunst.

Niet AI die een keuze uit een database mengt met een andere set nummers uit een database komt met iets nieuws. Die komt hooguit met een variant van het reeds bestaande palet aan mogelijkheden.

Nee, juist een uniek persoon met een eigen levensloop en eigen vertakkingen in de hersenschors komt met iets nieuws. Dat heet creëren, dat is kunst. Daar is nog steeds een dankbaar publiek voor. Ja, voor kikkerland rap en voor levenslied rijmelarij is ook een groot publiek. En dat mag. 

Het vrezen dat er met AI middelmatige muziek wordt gemaakt, is raar. Want dat is er al in overvloed. De vrees dat unieke artiesten brodeloos worden, is ook ongegrond. We moeten vooral de kracht van de menselijke creativiteit niet onderschatten.